Dyrektywa ue 91 439 ewg

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Odnosi się do produktów oddanych do roli w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać rygorystyczne wymagania przenoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa lecz również do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W zasada przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a też połączone z tym każde procedury oceny w centralnej mierze uwarunkowane są od poziomu zagrożenia środowiska, w jakim dane narzędzie będzie pracowało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać dany produkt, by mógł być wykorzystywany w okolicach zagrożonych wybuchem. Ale o które strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie duże ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W głównej klasie dostają się urządzenia, które sięga się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, jakie mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część przenosi się do urządzeń, które kojarzy się w niezwykłych miejscach, a które mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń wykonywających w przestrzeniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Natomiast bardziej długie wymagania można z łatwością odnaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia przyjęte do karierze w okolicach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien stanowić silny, widoczny, mocny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub same narzędzia w sensu zapewnienia zgodzie z obowiązującymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.