Rozwoj i szkolenia pracownikow

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory wykonane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to a proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku oraz aromatu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkiem spośród najprostszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w obszarze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz że istnieć zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Drugim w pory najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest wielka na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic nowego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w bliskim świecie doprowadziły do tego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej deficyt uzupełniano różnymi typami mięs. W współczesny technologia utrwalił żywy do tej chwile stereotyp głoszący, iż salami wytwarzane jest z oślego mięsa, frankfurterki rodzi się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.