Strefa zagrozenia wybuchem 0

ATEX – jest wówczas zasada Unii Europejskiej. Definiuje wymagania zasadnicze, jakie musi spełniać wszystek towar, przeznaczony do korzystania w okolicach, które są zagrożone wybuchem. Wymagania szczegółowe uregulowane są w normach połączonych z obecną zasadą. I wymagania, które nie są uregulowane ani dyrektywą ani normami mogą być celem regulacji wewnętrznych, które funkcjonują w następujących krajach członkowskich.

Procedura Regulacje te nie mogą zaś być sprzeczne z informacją, zaś nie są prawa zaostrzać jej oczekiwań. Ponieważ dyrektywa ATEX 94/9/WE przymusza nas do oznakowania CE. Tak to każdy towar "ATEXowy", który stał oznaczony symbolem Ex musiał na wstępu zostać przez producenta oznakowany znakiem CE. A i przejść procedurę albo istnieje przydatny z aktywnym udziałem "strony trzeciej", jeżeli producent wykorzystał moduł inny, niż moduł A.

Ujednolicenie przepisów Ponieważ niejednolite przepisy, jakie dotyczą bezpieczeństwa w danych krajach UE miały wielkie ograniczenia w dowolnym przepływie towarów pomiędzy krajami członkowskimi, postanowiono ujednolicić te przepisy. W sukcesu urządzeń używanych do pozycji w strefach, jakie są zagrożone wybuchem dnia 23 marca 1994 roku Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej ogłosili dyrektywę 94/9/EC ATEX, która zdobyła w mieszkanie 1 lipca 2003 roku. Wprowadzona również dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 – jaka stanowiła nazywana także ATEX USERS. Dotyczyła niewielkich wymagań dotyczących bezpieczeństwa pracy, w polach pracy, w jakich potrafimy trafić na atmosferę wybuchową. Pierwsza dyrektywa została ustanowiona w działanie teraz w 2003 roku. Druga dyrektywa została rozporządzona przez Ministerstwo Gospodarki, Sztuce oraz Metody Społecznej 29 maja 2003 roku oraz działała od 25 lipca 2003 r. 31 października 2010 r. weszło w życie inne, zmienione rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 8 lipca 2010 roku dotyczące niewielkich wymagań dotyczących zaufania i higieny pracy, powiązanych z możliwością spotkania się atmosferą wybuchową w stanowisku pracy, które zastąpiło rozporządzenie z 2003 r.